ZESPÓŁ SZKÓŁ W TUCZNIE
Piosenka jest dobra na wszystko
Zespół Szkół
Danuta Kityńska
- ul. Świerczewskiego 41
- 78-640 Tuczno
- tel. 067 2593360
Ludwig van Beethoven
Fragment jego utworu - „Moonlight Sonata” wykorzystał zespół The Beatles w piosence „Because”.
Źródło:
Filmweb - Ludwig van Beethoven
Johannes Brahms
)
Był wesoły, rubaszny i miewał bardzo różne pomysły. Energiczny, skromny, nie mówił o utworach, które komponował. Jego pierwszy Koncert fortepianowy d-moll okazał się wielką klęską, ale przyjął to z wielkim spokojem. Nigdy się nie ożenił, a jego zwyczajem było samotne spędzanie świąt Bożego Narodzenia. Wtedy to oddawał się ulubionemu zajęciu, a mianowicie rozdawaniu świątecznych prezentów biednym dzieciom i głaskaniu ich po policzkach. Kochał dzieci i wspaniale się z nimi porozumiewał. Był niski, otyły, z wielkim brzuchem i długą brodą. Jak wspomina Paderewski - niekiedy był wręcz brutalny i oschły wobec innych, ale to była tylko maska, pod którą tkwiła wrażliwość. Brahms lubił mówić: „Ordery mam w nosie, ale chcę je mieć."
Źródło:
Scholaris - Johannes Brahms
Fryderyk Chopin
)
Ojciec Fryderyka brał udział w insurekcji kościuszkowskiej, która miała miejsce w 1794 roku. Jego imieniem nazwano najstarszy na świecie monograficzny konkurs muzyczny, który odbywa się od 1927 r. Według legendy, Fryderyk Chopin przyszedł na świat przy grze skrzypiec swojego ojca Mikołaja. Jego imieniem nazwano m.in. żaglowiec i drobnicowiec oraz Akademię Muzyczną w Warszawie. Chopin prosił, aby na jego pogrzebie wykonano Requiem d-moll Mozarta. Kompozytor miał trzy siostry: Ludwikę, Izabellę i Emilię. Fryderyk jako nauczyciel był bardzo surowy - zrzucał dzieciom klapę od fortepiany na ręce, gdy nie umialy na lekcje. Najnowsze badania wskazują, że przyczyną śmierci kompozytora była najprawdopodobniej mukowiscydoza, a nie jak sie powszechnie uważa, gruźlica. Powodem rozstania Fryderyka i jego kochanki byla kłótnia o wielkość kurczaka podanego na obiad. Jego grób znajduje się na cmentarzu Pere Lachaise w Paryżu. Podobno Fryderyk Chopin, jako dziecko płakał, gdy jego matka grywała na fortepianie. Zmarł na gruźlicę w Paryżu w swym mieszkaniu przy placu Vendome 12, otoczony grupą najbliższych przyjaciół. Jego serce znajduje się w kościele Św. Krzyża przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.
Źródło:
Filmweb - Fryderyk Chopin
Piotr Czajkowski
Najbardziej wrażliwy i uczuciowy kompozytor, który uwielbiał Mozarta. Będąc małym chłopcem przejmował się wszystkim, a niewielka wymówka niani powodowała, że zamykał się w pokoju i rozpaczał. Był mistrzem w obrażaniu się, a jego muzyka jest pełna smutku, osamotnienia, nieszczęścia i tragedii. Był krytykiem muzycznym i zdecydowanie wyrażał swoją opinię o innych kompozytorach. Pisał np. że Bach jest przeciętny, a Haendel - trzeciorzędny. Wiele tworzył i był sławny jeszcze za życia. Jego małżeństwo z Antoniną Milinkową trwało jedynie dziewięć tygodni. Często popadał w depresję, a pewnego razu zanurzył się w Newie z nadzieją, że zachoruje na zapalenie płuc.
Źródło:
Scholaris - Piotr Czajkowski
Franz Liszt
Był genialnym dzieckiem. Nazywano go „Paganinim fortepianu". Swą fenomenalną techniką zdumiewał wszystkich. Kiedy miał jedenaście lat jego nauczyciel - Czerny - zaprowadził go do Beethovena. Kiedy chłopiec zagrał pierwszą część Koncertu C-dur Beethovena, ten chwycił go za obie ręce, pocałował w czoło i rzekł: „Idź! Szczęśliwcem jesteś, bo wielu innych uszczęśliwiać będziesz i radować. Nie ma nic lepszego, nic piękniejszego! (Stokowska, s. 102). Natomiast, kiedy już dojrzały Liszt grał Etiudy Chopina, ten wyznał w liście do Hillera, że chciałby wykraść sposób wykonywania jego własnych utworów. Gra Liszta była zdumiewająca. Pierwszego kwietnia 1843 roku przybył do Warszawy. W dniu pierwszego koncertu Liszta w Warszawie, mimo ładnej pogody, ulice Warszawy opustoszały i umilkły. Zwykły ruch na ulicach miasta zamarł. Nowy Świat i inne dzielnice zdawały się być wyludnionymi... Miastem zawładnęła cisza. Bo to był koncert Liszta (Tamże, s. 104). Niestety, niektórzy krytycy oceniali twórczość Liszta mniej entuzjastycznie. Oto fragment krytyki z czasopisma londyńskiego z 1855 roku: Spójrzmy na jakąkolwiek kompozycję Liszta, jeśli się już ma nieszczęście mieć taką rzecz na swym fortepianie, i odpowiedzmy szczerze - czy zawiera ona choć jeden takt czystej muzyki? Mówimy: kompozycja, raczej „dekompozycja" - to byłoby właściwsze słowo dla tego nienawistnego grzyba, który dławi i truje urodzajne obszary harmonii grożąc światu posuchą (Tamże, s. 104). Na jednym z koncertów dworskich car Mikołaj I prowadził rozmowę z adiunktem. Ich dialog przybierał na sile i zaczął przeszkadzać Lisztowi. Kompozytor przestał grać, a car spytał: „Dlaczego pan przestał grać?" Liszt odpowiedział: „Gdy cesarz mówi, wszyscy winni milczeć".
Źródło:
Scholaris - Franz Liszt