Lidia Beata Barej

     Dzięki zaangażowaniu grupy Bezpieczna Drabina (Беспечна дробина) (na zdjęciu od lewej: Irina Kivimäe, Aleksey Kalachov, Tatiana Sonina i Olga Tjurina) od 26 czerwca do końca lipca 2007 r. w Galerii Centrum Handlowego „Astri-Keskus” w Narvie (Estonia) oglądać można wystawę fotograficzną pt. „Neograniczna przestrzeń”. Wystawa była prezentowana po raz pierwszy jesienią ubiegłego roku w Małej Galerii nad Malarnią w Wałczu.

Ze wstępu do wałeckiej wystawy:

     „Neograniczna przestrzeń” to nazwa spontanicznego projektu twórców z Estonii i Polski. Pierwszą jego część zrealizowała goszcząca w lipcu bieżącego roku w Wałczu grupa „Eksperyment nr...” z Narvy: malarka, grafik i scenograf Tatiana Sonina, malarka na jedwabiu Olga Tjurina, fotografik Irina Kivimäe oraz grafik Aleksej Kalachov. Goście w ciągu niespełna tygodnia przygotowali eksponaty i zaaranżowali we wnętrzach cafe-galerii Art’Senał wystawę foliowych rzeźb i instalacji. W realizację drugiej części projektu zaangażowały się pasjonatki fotografii z Wałcza: Anna Sielska i Lidia Barej.
     Prezentowane w Małej Galerii nad Malarnią obrazy jedynie w niewielkim stopniu dokumentują stworzone latem rzeźby twórców narewskich. Znaczna większość z nich jest wizualizacją indywidualnych interpretacji nazwy przedsięwzięcia – „Neograniczna przestrzeń”. W ten sposób powstały kreatywne fotografie Iriny Kivimäe wykonane w technice podwójnej i wydłużonej ekspozycji, tak powstała kontynuacja prezentowanego w III Konfrontacjach Fotograficznych „Mój świat – Twój świat” cyklu „Papierowe zmartwienia” Anny Sielskiej oraz „Neoprzestrzeń” Lidii B. Barej, do których obie autorki wykorzystały papier i folię - raz jako główne tworzywo, a kiedy indziej jedynie jako pretekst do imaginacji. Niespodzianką wystawy jest debiut Olgi Tjuriny w roli fotografa, której prace znalazły miejsce w kolażach powstałych dzięki współpracy z twórczyniami z Wałcza.
     Niewątpliwie projekt „Neograniczna przestrzeń” można nazwać eksperymentem. W pracę nad jego realizacją zaangażowało się sześciu twórców reprezentujących miasta oddalone od siebie o około 1700 kilometrów, funkcjonujących w dwóch różnych kulturach, mówiących różnymi językami, mających różną wiedzę, umiejętności, doświadczenia i dorobek artystyczny, a więc różną osobowość. Szóstkę tę połączyły pasja tworzenia oraz chęć poznania i zabawiania ludzi, zatem ocenę eksperymentu pozostawiam Szanownym Odbiorcom.